De nieuwe Teach Like a Champion. Hoe nieuw kan die zijn? Er is een techniek bij, maar rechtvaardigt dat een nieuwe editie? In het verleden ben ik begonnen aan het bespreken van TLCA 2. Niet afgemaakt. Wellicht komt dat nu uit. Na de bespreking van het het voorwerk, door naar de echte inhoud, hoofdstuk 1. Hierbij vat ik zijn tekst samen en geef die weer in mijn woorden. Met mijn selectie.

h1: Five themes: mental models and purposeful execution.

Begon Lemov in eerdere edities met het bespreken van de verschillende technieken, gegroepeerd in een thema, nu start hij met het beschrijven wat voor hem de grote lijn is. Hij gebruikt daar maar liefst 33 (grote) pagina’s voor. En kon ik voorgaande delen het best bespreken in de volgorde van het boek, hier is dat niet zo. Een goede redacteur had hier goed werk kunnen doen.

Safe, succesful and known

Aan het einde van het hoofdstuk onder het kopje Principle 5: Teaching well is relationship building. introduceert Lemov de drieslag Safe, Succesful and known. En eigenlijk gaat het daar om in elke les. Het is de kapstok voor (volgens mij) alle technieken die Lemov gaat bespreken.

Elke docent is verantwoordelijk voor een veilige leeromgeving en een succesvolle leerervaring waarin elke leerling zich gezien voelt. En op basis van TLAC 2 gaat het bij een veilige leeromgeving om een les waarin leerlingen fysiek veilig zijn, maar ook mentaal. Waarin een culture of error is, waarin excelleren mag, waarin fouten maken mag enzovoort. Dat loopt dan langzaam over in een succesvolle werkomgeving, waarin onderwijs gegeven wordt dat goed past bij de leerlingen, bij de achtergrond die de cognitive load theory1) geeft, waarin geoefend wordt met de stof met bijvoorbeeld think, pair, share of herhaald wordt met retrieval practice en spaced practice (enz). Een leeromgeving met de focus op het leren, de vakinhoud, zorgt voor succes bij de leerlingen, aldus Lemov.

Een succesvolle werkomgeving voor leerlingen moet ook een werkbare voor de docent zijn, Lemov besteedt veel tijd aan het belang van routines. Enerzijds om de tijd van de leerlingen nuttig te besteden, voorspelbaar en daarmee ook bij te dragen aan een veilige omgeving. Anderzijds om de mentale belasting van de docent te minimaliseren zodat er focus over blijft om te kijken, te observeren.

Die mentale focus is nodig om leerlingen te laten merken dat ze gezien worden. Dat hun leren centraal staat. Als groep, maar ook als individu in die groep. Leerlingen bij naam aanspreken op hun niveau en op dat niveau een eigen (mini)uitdaging geven kan namelijk prima in de klas. Immers, de krappe voldoende voor de een, is een wereldoverwinning, terwijl voor de ander ver beneden niveau is. Elke docent herkent dit binnen de eigen les. Lemov betoogt dat dit voor veel leerlingen dé manier is om gezien te worden. De aandacht voor de inhoud van de docent, met kleine variaties naar de verschillende leerlingen, maakt duidelijk dat jij, als docent, het leren van de leerling centraal stelt. Alles wat extra is, ziet Lemov als bonus.

Raakvlakken

Zoals Lemov al aankondigde, haakt hij aan bij de stroming binnen het onderwijs die zich baseert op de cognitieve psychologie. De bespreking van de Cognitive Load Theory is beknopter dan die van Barton2), maar duidelijk is dat beide auteurs elkaar beïnvloeden. Ook verwijst Lemov naar Michaela, de school in London met de voor Nederlandse begrippen erg strakke organisatie en ver doorgevoerde implementatie van bijvoorbeeld het Rust Reinheid en Regelmaat principe.

Opbrengst

Is dit een belangrijk hoofdstuk? Zeker. Lemov maakt duidelijk waar al die technieken goed voor zijn, wat het uiteindelijke doel is. Het leren van de leerling centraal, kaders die vrijheid geven en werken binnen de (cognitieve) beperkingen. Het is de kapstok die volgens mij sterker neergezet had kunnen worden, waar bij de bespreking van de technieken hopelijk naar verwezen gaat worden en die, hopelijk, aan het einde van het boek, duidelijk maakt waar het allemaal eigenlijk goed voor is. Het is een advanced organiser. Dat is sterk. Wat ik niet sterk vind is de allereerst de verhulde wijze waarop Lemov dit bespreekt en ten tweede het feit dat je de reikwijdte van dit hoofdstuk pas gaat zien zodra je een paar technieken al kent. Een advanced organizer waar je voorkennis voor nodig hebt. En dat schiet volgens mij zijn doel voorbij.

Verwijzingen

1) Lemov heeft bij dit hoofdstuk noch bij de inleiding een referentie naar de CLT. Deze komt uit het boek van Barton: Martin, A. (2016). Using Load Reduction Instruction (LRI) to boost motivation and engagement.
2) Barton, C. (2019). Volgens Barton: Lesgeven in wiskunde aan de hand van wetenschap, experts, en 12 jaar aan mislukkingen (R. Kneyber, Vert.; 1ste dr.). Phronese.
3) Photo by Museums Victoria on Unsplash